Las Vegas zonder de casino's

Ik kwam niet naar Las Vegas om te gokken. Ik kwam omdat een vriend ging trouwen in een trouwkapel op de Strip, en ik was van plan om nog vier extra dagen te blijven, puur uit nieuwsgierigheid naar hoe een woestijnstad vol casino’s er eigenlijk uitziet zodra je stopt met er kwartjes in te gooien. Wat ik vond, verraste me: sommige van de beste uren van die week hadden niets te maken met een speeltafel, een gokautomaat, of zelfs de Strip zelf. Ze speelden zich af tussen rode rotsen, onderaan een betonnen stuwdam, en in een galerie waar ik bijna langs was gelopen.

De woestijn begint dichterbij dan je denkt

Ik had me Las Vegas voorgesteld als een stad omringd door vlak, kaal zand. Dat is het niet. Rijd zo’n 20 tot 30 minuten ten westen van de Strip en je komt bij Red Rock Canyon, een beschermd natuurgebied met een panoramaroute van 13 mijl en een reeks korte wandelpaden die daarvan aftakken — zandstenen wanden gestreept in oranje en crème, Joshuabomen, en, als je het moment goed kiest, dikhoornschapen op de hellingen boven de weg.

Ik wil eerlijk zijn over het ene ding waar niemand me duidelijk genoeg voor waarschuwde: dit is een autotocht, geen wandeling. Niets aan Red Vegas — sorry, Red Rock — is te voet bereikbaar vanaf de Strip, en er is hier geen casinotram of monorail. Je hebt een huurauto nodig, een rideshare die op je wacht, of een geboekte tour.

Ik heb ook op de harde manier geleerd om de lusrit niet in de vroege middag in de zomer te proberen; bij mijn tweede poging ging ik in plaats daarvan om 7 uur ‘s ochtends op pad, en het licht op de rots was toch al beter. Als je je eigen route plant, zijn onze gids over de korte wandelingen die van de lus aftakken en de aantekeningen over tijdgebonden toegang voor de scenic drive allebei het lezen waard voordat je vertrekt.

Valley of Fire, ongeveer een uur ten noordoosten, verhoogde de lat voor “spectaculaire rode rotsen” aanzienlijk. De Aztec-zandsteen hier heeft een diepere, bijna gekneusde roodtint, gevormd tot golven, bogen en bijenkorfformaties die duidelijk maken waarom dit Nevada’s eerste staatspark was.

Ik deed de korte wandelingen naar de Fire Wave en de petrogliefen bij Atlatl Rock, en geen van beide duurde langer dan 40 minuten heen en terug, waardoor het makkelijk was om twee of drie formaties in één ochtend te zien — onze gids over de Fire Wave en korte wandelingen en de gids over de petrogliefen bij Atlatl Rock behandelen beide uitgebreider dan ik hier kan.

Nogmaals — er is geen manier om hier te komen zonder voertuig. Dit is woestijn, geen stadspark; als je liever niet zelf rijdt, regelt een begeleide tour van Valley of Fire State Park het rijden en de routeplanning voor je.

Er is een derde woestijnvlucht waar de meeste eerste bezoekers nooit iets over horen: Mount Charleston, minder dan een uur ten noordwesten van de Strip, ligt meer dan 7.000 voet boven de vallei en kan in de zomer 20 tot 30 graden koeler zijn dan Downtown.

Ik ben er deze reis niet geweest, maar iedereen die ik ontmoette en die er wel was geweest, omschreef het als het dichtst bij een alpenbos in de buurt van Las Vegas — dennenbomen, wandelpaden en in de winter zelfs echte sneeuw. Onze gids over Mount Charleston als koele ontsnapping staat op mijn lijst voor de volgende keer, samen met de gids voor wandelen op grote hoogte voor wie verder wil gaan dan een uitkijkpunt.

Een stuwdam, een meer, en een heel andere soort techniek

Voor wat afwisseling van de rode rotsen liggen Hoover Dam en Lake Mead ongeveer 45 minuten ten zuidoosten van de Strip. Ik ging erheen met een fotostop in gedachten en kwam terug nadat ik de begeleide tour door het binnenste van de dam had gedaan, die je laat afdalen naar de generatorhal en de oude omleidingstunnels. Het is een vreemd gevoel om van neon en speeltafels over te gaan naar staan naast turbines gebouwd in de jaren 1930, maar dat contrast was precies waarvoor ik hier naartoe was gekomen.

Lake Mead zelf, het stuwmeer dat de dam creëerde, heeft een hele recreatieve kant die ik helemaal niet met Las Vegas had geassocieerd: bootverhuur, kajakken, zelfs een stuk oever bij Boulder City dat locals gebruiken als een gewoon meerstadje. Ik ben zelf niet het water op gegaan, maar ik zag genoeg boten voorbijkomen om het te onthouden voor een volgende reis — onze gids over boottochten en cruises op Lake Mead behandelt de belangrijkste opties.

Boulder City, op zich al een vermelding waard, is de enige plaats in de omgeving zonder enige legale gokgelegenheid — een bewuste keuze toen het werd gebouwd om damarbeiders te huisvesten, en het voelt nog steeds merkbaar rustiger aan dan waar dan ook op de Strip. Als je een rustigere versie van dezelfde dagtrip wilt, is de Boulder City Railway een korte, ontspannen manier om de oude spoorlijn te zien die de bouwploegen van de dam ooit gebruikten.

Voor wie dit als één uitstapje vanaf de Strip plant, geeft onze gids voor een halve dag Hoover Dam de timing weer, en de gids voor de binnentour van Hoover Dam gaat dieper in op wat de rondleiding door de generatorhal precies inhoudt. Ik kwam ook een combitour met Hoover Dam en Red Rock Canyon tegen voor reizigers die liever beide op één dag zien dan ze zoals ik over twee tochten te verdelen.

Kunst, neon, en de kanten van Downtown die ik niet had verwacht

Terug in de stad bleek de Arts District bij Downtown het dichtst te komen bij wat Las Vegas heeft aan een galeriebuurt — een paar blokken met onafhankelijke galerieën, muurschilderingen en vintagewinkels die werelden verwijderd voelden van de resortstrook een paar kilometer noordelijker.

Ik bracht er een middag wandelend door, wat een opluchting was na dagen rijden; dit is een van de weinige dingen op deze lijst die je echt zonder auto kunt doen als je al in Downtown bent. Als je een gestructureerde versie wilt van wat ik op eigen houtje deed, is er een wandeltourgids door de Arts District die dezelfde paar blokken behandelt met meer context dan ik zwervend oppikte.

Het Neon Museum raakte me meer dan ik had verwacht. Het is in wezen een kerkhof voor de borden van casino’s die niet meer bestaan — de sorbetkleurige letters en figuren die ooit plekken aankondigden waar ik alleen maar over had gelezen. Ze te zien, ontdaan van hun gebouwen, rechtop in de open lucht, vertelde me meer over hoe snel deze stad zichzelf opnieuw uitvindt dan wat dan ook op de Strip.

Ik bracht ook een avond door op Fremont Street zelf, wat een compleet andere Downtown-ervaring is dan de Arts District — luider, feller verlicht en gebouwd rond de lichtshow op het overkapping in plaats van galerieën bezoeken.

Onze gids over de Fremont Street Experience en de wandeltourgids door Downtown Fremont behandelen het allebei goed, en als je nieuwsgierig bent naar de geschiedenis van de buurt in plaats van alleen de lichten, ligt het Mob Museum een paar blokken van Fremont Street en zorgde het voor een oprecht interessant uur dat niets met een casinovloer te maken had.

Voor wie Fremont Street liever voor zich laat regelen, behandelt een privétour van de Fremont Street Experience hetzelfde terrein met een gids die het verhaal vertelt.

Eten dat geen buffet is

Ik at op deze reis één buffet, vooral voor onderzoeksdoeleinden, en dat was prima. Maar de maaltijd waar ik nog steeds aan denk was in de buurt die locals Chinatown noemen, langs Spring Mountain Road — een strook winkelcentra, letterlijk, vol familiebedrijven die van alles serveren, van handgetrokken noedels tot Vietnamese sandwiches, tegen prijzen die de Strip laten aanvoelen als de toeristenbelasting die het is.

Onze gids over Chinatown en Spring Mountain Road is het stuk dat ik wou dat ik had gelezen voordat ik ging, want dat had me wat zwerven tussen parkeerplaatsen bespaard. De Strip zelf heeft ook stilletjes een serieuze fine-diningscene opgebouwd, met chef-gedreven restaurants die tegenwoordig bij bijna elk groot resort horen, maar dat is een ander soort verwennerij dan het bord noedels dat ik voor minder dan vijftien dollar een paar kilometer verderop at.

Wat ik een eerste bezoeker zou vertellen

Niets hiervan — Red Rock, Valley of Fire, Hoover Dam, Chinatown — is lopend bereikbaar vanaf de Strip, en dat wil ik niet verbloemen. Voor alles op deze lijst had je een huurauto, een ritdeeldienst die de afstand wilde afleggen, of een begeleide tour nodig.

Als je liever niet zelf rijdt, lost een kleinschalige tour dat probleem op en voegt vaak ook context toe — een gids bij Nelson Ghost Town, een oude mijnnederzetting bij de Colorado River, leidde me door mijntunnels die ik nooit alleen had gevonden, met een bezoek aan Nelson Ghost Town met optionele mijntour. Voor iets avontuurlijkers aan de waterkant van de vallei zou ik de volgende keer ook een begeleide offroadrit naar Boathouse Cove bij Lake Mead overwegen.

Als je verblijf langer is en je verder de omgeving in wilt, is het goed om te weten dat een dagtrip naar Grand Canyon West een reële mogelijkheid is vanuit Las Vegas via een bustransfer naar Grand Canyon West, en reizigers met meer tijd rijgen soms meerdere van deze landschappen aaneen op een meerdaagse privétour door de woestijn en canyonstreek rond Las Vegas in plaats van elk apart als dagtrip te doen.

Als je alles in dit stuk wilt omzetten in een echt plan in plaats van een lijst, brengen onze dagtripitinerary voor Red Rock Canyon en Mount Charleston en dagtripitinerary voor Hoover Dam en Valley of Fire routes in kaart die ik zelf pas na meerdere aparte ritten bij elkaar puzzelde. En als de casinovrije invalshoek je aanspreekt voorbij een paar dagtrips, is de bredere viedaagse buiten-, gokvrije reisroute precies opgebouwd rond het soort week dat ik per ongeluk bleek te hebben.

Het Las Vegas voorbij de casinovloer

Heb je een auto nodig om iets buiten de Strip te zien?

Ja, in wezen wel. Red Rock Canyon, Valley of Fire, Hoover Dam en Lake Mead, en de restaurantstrip in Chinatown vereisen allemaal een huurauto, een ritdeeldienst of een geboekte tour — er is geen gratis pendelbus of loopbare route naar een van deze plekken vanaf de Strip.

Hoe ver ligt Red Rock Canyon van de Strip?

Ongeveer 20 tot 30 minuten met de auto. De panoramaroute is ongeveer 13 mijl lang, met verschillende korte wandelingen die ervan aftakken, en wordt het best vroeg in de ochtend gedaan in plaats van in de hitte van een zomermiddag.

Is Valley of Fire de extra reistijd waard vergeleken met Red Rock Canyon?

Ik zou zeggen ja, als je de tijd hebt — het ligt ongeveer een uur van de Strip, ruwweg het dubbele van de reistijd naar Red Rock, maar de rode zandsteenformaties zijn dramatischer en de korte wandelingen naar de Fire Wave en de rotstekeningen bij Atlatl Rock nemen samen ruim minder dan een uur in beslag.

Kun je Hoover Dam van binnen bezoeken, of alleen van buitenaf bekijken?

Beide. Je kunt hem gratis bekijken vanaf de uitkijkplatformen bij de bezoekersingang, of een begeleide tour boeken die je naar binnen in de dam brengt, inclusief de generatorhal — dat is de versie die ik deed, en het is de extra tijd waard als je die hebt.

Is de Arts District loopbaar, in tegenstelling tot al het andere op deze lijst?

Ja — als je al in Downtown bent, is de Arts District een van de weinige dingen in dit verhaal die je echt te voet kunt verkennen, in tegenstelling tot Red Rock Canyon, Valley of Fire of Hoover Dam, die allemaal een voertuig vereisen.

Wat is het Neon Museum precies?

Het is een openluchtcollectie van uit gebruik genomen borden van Las Vegas-casino’s en -bedrijven die niet meer bestaan, in wezen een kerkhof voor de neongeschiedenis van de stad, gelegen bij Downtown.

Waar eten locals eigenlijk, in plaats van Strip-buffetten?

Velen gaan naar het stuk van Spring Mountain Road dat bekendstaat als het Chinatown van Las Vegas, met een dichte cluster familierestaurants die een breed scala aan Aziatische keukens bestrijken, tegen prijzen die ver onder die van de Strip liggen.

Heb ik een begeleide tour nodig, of kan ik overal zelf naartoe rijden?

Je kunt zelf rijden naar Red Rock Canyon, Valley of Fire en Hoover Dam met een gewone huurauto en zonder speciale vergunningen. Een begeleide tour voegt vooral waarde toe voor plekken als Nelson Ghost Town of Grand Canyon West, waar lokale kennis of transferlogistiek de dag makkelijker maken.

Is er ergens bij Las Vegas dat geen hete woestijn is?

Ja — Mount Charleston, minder dan een uur van de Strip, ligt op meer dan 7.000 voet en blijft het hele jaar door merkbaar koeler dan de vallei, met in de winter echte sneeuw. Het is de enige vermelding op deze lijst die totaal niet aanvoelt als de rest van het woestijnlandschap rond de stad.

Is Fremont Street hetzelfde als de Arts District?

Nee, en ik zou ze als twee aparte uitstapjes behandelen. Fremont Street is het neonverlichte hart van Downtown met de lichtshow op de overkapping, terwijl de Arts District een paar blokken verderop bestaat uit onafhankelijke galerieën en muurschilderingen — rustiger, en de enige plek op deze hele lijst waarvoor je geen auto nodig hebt als je al in Downtown bent.